با باورها و ایمان قلبی خودت......

خدایا .. من همانی هستم که وقت و بی وقت مزاحمت می شوم
همانی که وقتی دلش می گیرد و بغضش می ترکد، می آید سراغت
من همانی ام که همیشه دعاهای عحیب و غریب می کند
و چشم هایش را می بندد و می گوید
من این حرف ها سرم نمی شود. باید دعایم را مستجاب کنی


همانی که گاهی لج می کند و گاهی خودش را برایت لوس می کند
همانی که نمازهایش یکی در میان قضا می شود و کلی روزه نگرفته دارد
همانی که بعضی وقت ها پشت سر مردم حرف می زند
گاهی بد جنس می شود البته گاهی هم خود خواه
حالا یادت آمد من کی هستم

چقدر خنده داره
که صد هزارتومان کمک در راه خدا مبلغ بسيار هنگفتيه اما وقتي که با همون مقدار پول به خريد مي‌ريم کم به چشم مياد!

چقدر خنده داره
که يک ساعت عبادت در مسجد طولاني به نظر مياد اما يک ساعت فيلم ديدن به سرعت مي‌گذره!

چقدر خنده داره
که وقتي مي‌خوايم عبادت و دعا کنيم هر چي فکر مي‌کنيم چيزي به فکرمون نمياد تا بگيم اما وقتي که مي‌خوايم با دوستمون حرف بزنيم هيچ مشکلي نداريم!

چقدر خنده داره
که وقتي مسابقه ورزشي تيم محبوبمون به وقت اضافي مي‌کشه لذت مي‌بريم و از هيجان تو پوست خودمون نمي‌گنجيم اما وقتي مراسم دعا و نيايش طولاني‌تر از حدش مي‌شه شکايت مي‌کنيم و آزرده خاطر مي‌شيم!

چقدر خنده داره
که خوندن يک صفحه و يا بخشي از قرآن سخته اما خوندن صد سطر از پرفروشترين کتاب رمان دنيا آسونه!

چقدر خنده داره
که سعي مي‌کنيم رديف جلو صندلي‌هاي يک کنسرت يا مسابقه رو رزرو کنيم اما به آخرين صف نماز جماعت يک مسجد تمايل داريم!

چقدر خنده داره
که براي عبادت و کارهاي مذهبي هيچ وقت زمان کافي در برنامه روزمره خود پيدا نمي‌کنيم اما بقيه برنامه‌ها رو سعي مي‌کنيم تا آخرين لحظه هم که شده انجام بديم!

چقدر خنده داره
که شايعات روزنامه ها رو به راحتي باور مي‌کنيم اما سخنان قران رو به سختي باور مي‌کنيم!

چقدر خنده داره
که همه مردم مي‌خوان بدون اينکه به چيزي اعتقاد پيدا کنند و يا کاري در راه خدا انجام بدند به بهشت برن!

چقدر خنده داره
که وقتي جوکي رو از طريق پيام کوتاه و يا ايميل به ديگران ارسال مي‌کنيم به سرعت آتشي که در جنگلي انداخته بشه همه جا رو فرا مي‌گيره اما وقتي سخن و پيام الهي رو مي‌شنويم دو برابر در مورد گفتن يا نگفتن اون فکر مي‌کنيم!

خنده داره؟
اينطور نيست؟
داريد مي‌خنديد؟
داريد فکر مي‌کنيد؟

اين حرفا رو به گوش بقيه هم برسونيد و از خداوند سپاسگزار باشيد که او خداي دوست داشتني ست.
آيا اين خنده دار نيست که وقتي مي‌خواهيد اين حرفا رو به بقيه بزنيد خيلي‌ها را از ليست خود پاک مي‌کنيد؟ به خاطر اين که مطمئنيد که اونا به هيچ چيز اعتقاد ندارند.
اين اشتباه بزرگيه اگه فکر کنيد ديگران اعتقادشون از شما ضعيف تره.

و کسی می گوید سر خود بالا کن ،

به بلندا بنگر...

          به بلندای عظیم...

                          به افق های پر از نور امید....

 و خودت خواهی دید و خودت خواهی یافت خانه ی دوست کجاست...

خانه دوست در آن عرش خداست ،

 خانه ی دوست در آن قلب پر از نور خداست ...

و فقط دوست ، خداست.........

خدایا.......

دستانم خالی اند ودلم غرق در آرزوها............

یا به قدرت بی کرانت دستانم را توانا گردان.............

یا دلم را از آرزوهای دست نیافتنی خالی کن................

 خداوندا مرا یارى ده تا قبل از اینکه در مورد راه رفتن کسى قضاوت کنم،قدرى باکفشهاى او راه بروم.

تا خدا بنده نواز است به خلقتش چه نیاز ، می کشم ناز یکی تا به همه ناز کنم.

آن سوی دلتنگی ها همیشه خداییست که داشتنش جبران همه نداشته هاست.

آرزوهایت رو یه جا یادداشت کن! و یکی یکی از خدا بخواه ، خدا یادش نمیره ؛ ولی ....... تو یادت میره! چیزی که امروز داری آرزوی دیروزت بوده.

من خدا را دارم کوله بارم بر دوش ، سفری میباید ، سفری تا ته تنهایی محض ، هرکجا لرزیدی ، از سفر ترسیدی ، فقط آهسته بگو : من خدا را دارم.

و کسی می گوید سر خود بالا کن ، به بلندا بنگر. به بلندای عظیم به افق های پر از نور امید و خودت خواهی دید و خودت خواهی یافت خانه ی دوست کجاست... خانه دوست در آن عرش خداست ، خانه ی دوست در آن قلب پر از نور خداست و فقط دوست ، خداست.

همیشه فکر می کنیم چون گرفتاریم به خدا نمیرسیم ولی در حقیقت چون به خدا نمیرسیم گرفتاریم.

گاهی وقتا از نردبان بالا می ری تا دستان خدارو بگیری! غافل از اینکه خدا پایین ایستاده و نردبان رو محکم گرفته که تو نیوفتی.

مادر من فقط یك چشم داشت .... او همیشه مایه خجالت من بود.

برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت.

یك روز اومده بود  دم در مدرسه كه به من سلام كنه و منو با خود به خونه ببره .

 خیلی خجالت كشیدم . آخه اون چطور تونست این كار رو بامن بكنه ؟

 به روی خودم نیاوردم ، فقط بهش یه نگاه كردم وفورا از اونجا دور شدم .

روز بعد یكی از همكلاسی ها منو مسخره كرد و گفت  هووو .. مامان تو فقط یك چشم داره.

فقط دلم میخواست یك جوری خودم رو گم و گور كنم .  كاش زمین دهن وا میكرد و منو ..

روز بعد بهش گفتم اگه واقعا میخوای منو خوشحال كنی چرا تنهام نمیذاری؟

او هیچ جوابی نداد....

 حتی یك لحظه هم راجع به حرفی كه زدم فكر نكردم ، چون خیلی عصبانی بودم .

احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت.

دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ كاری با او نداشته باشم .

 سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم.

اونجا ازدواج كردم ، واسه خودم خونه خریدم ، زن و بچه و زندگی...

 از زندگی ، بچه ها و آسایشی كه داشتم خوشحال بودم

تا اینكه یه روز مادرم اومد به دیدن من.

او سالها منو ندیده بود و همینطور نوه ها شو.

وقتی ایستاده بود دم در  بچه ها به او خندیدند و من سرش داد كشیدم كه چرا خودش رو دعوت كرده كه بیاد اینجا  ، اونم  بی خبر.

 سرش داد زدم  ": چطور جرات كردی بیای به خونه من و بجه ها رو بترسونی؟!" 

او به آرامی جواب داد : " اوه   خیلی معذرت میخوام مثل اینكه آدرس رو عوضی اومدم " و بعد فورا رفت واز نظر  ناپدید شد .

یك روز یك دعوت نامه اومد در خونه من درسنگاپور برای شركت درجشن تجدید دیدار دانش آموزان مدرسه.

 ولی من به همسرم به دروغ گفتم كه به یك سفر كاری میرم .

بعد از مراسم ، رفتم به اون كلبه قدیمی خودمون ؛ البته فقط از روی كنجكاوی .

همسایه ها گفتن كه مادرت مرده.

ولی من حتی یك قطره اشك هم نریختم.

اونا یك نامه به من دادند كه مادرم ازشون خواسته بود كه به من بدن.

 ای عزیزترین پسر من ، من همیشه به فكر تو بوده ام ، منو ببخش كه به خونت توی سنگاپور اومدم و بچه ها تو ترسوندم ،

 خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میای اینجا .

 ولی من ممكنه كه نتونم از جام بلند شم كه بیام تورو ببینم .

وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینكه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی متاسفم.

آخه میدونی ... وقتی تو خیلی كوچیك بودی تو یه تصادف یك چشمت رو از دست دادی .

به عنوان یك مادر نمی تونستم تحمل كنم و ببینم كه تو داری بزرگ میشی با یك چشم .

بنابراین چشم خودم رو دادم به تو.....

برای من اقتخار بود كه پسرم میتونست با اون چشم  به جای من دنیای جدید رو بطور كامل ببینه.

با همه عشق و علاقه من به تو.

      "به بهشت نمی روم اگر مادرم آنجا نباشد..."